تاریخچه مختصر بلاکچین

زمان مطالعه: 10

فناوری اصلی پشت ارزهای رمزنگاری شده ، بلاک چین است. بلاک چین اجازه می دهد کاربران بدون نیاز به اعتماد یا شناخت از سایرین با آن ها تبادل داشته باشند.

روزهای اولیه

ایده پشت فناوری بلاکچین در سال 1991 زمانی توصیف شد که دانشمندان تحقیقاتی استوارت هابر و دبلیو اسکات استورنتا یک راه حل محاسباتی عملی برای مهر و موم کردن اسناد دیجیتالی ارائه کردند که آن ها را غیر قابل کپی و دستکاری می کرد.

این سیستم از زنجیره ای از بلوک های رمزنگاری شده  برای ذخیره اسناد مهر شده استفاده کرد . در سال  1992 معماری درختان مرکل برای کاربردی کردن بلاک چین ابداع شد اما با این حال ، این فناوری بلا استفاده ماند و حق ثبت اختراع آن در سال 2004 ، چهار سال قبل از شروع بیت کوین ، لغو شد.

الگوریتم اثبات کار

در سال 2004 ، دانشمند کامپیوتر و کریپتوگرافی هال فینی (هارولد توماس فینی II) سیستمی به نام RPoW یا اثبات کار تجدید پذیر را معرفی کرد. این سیستم با دریافت یک سند و قطعه داده ی خاص و تعویض ناپذیر برپایه Hashcash ، یک توکن نشانه گذاری شده با امضای RSA ایجاد می کند که می تواند از فردی به فرد دیگر منتقل شود.

RPoW مشکل دوبار خرج کردن را با حفظ مالکیت توکن های ثبت شده در یک سرور قابل اعتماد که به کاربران در سراسر جهان اجازه داده بود صحت آن را در لحظه بررسی کنند ، حل کرد.

RPoW را می توان به عنوان نمونه اولیه عملیات ماینینگ و گام اولیه مهم در تاریخ ارزهای رمزنگاری شده در نظر گرفت.

شبکه بیت کوین

در اواخر سال 2008 یک وایت پیپر که سیستم پرداخت  الکترونیکی غیر متمرکز همتا به همتا - به نام بیت کوین –  را معرفی می کرد توسط شخص یا گروهی با نام مستعار ساتوشی ناکاموتو منتشر شد.

ساخته شدن بلاک ها در این شبکه براساس الگوریتم اولیه Hashcash  بوده ولی بجای اثبات توسط یک واحد سخت افزاری مستقل ، از یک شبکه گسترده برای تایید امضاها استفاده کرده به طوری که هرواحد در ازای "ماین کردن" هر بلاک بخشی از آن را به عنوان پاداش به آن ها اختصاص می دهد .

در سوم ژانویه 2009 ، زمانی بیت کوین به وجود آمد که اولین بلوک بیت کوین توسط ساتوشی ناکاموتو استخراج شد و 50 بیت کوین پاداش داشت. اولین دریافت کننده بیت کوین Hal Finney بود ، او در اولین معامله بیت کوین جهان در 12 ژانویه 2009 ، 10 بیت کوین از ساتوشی ناکاموتو دریافت کرد.

اتریوم

در سال 2013 ، ویتالیک بوترین ، برنامه نویس و یکی از بنیانگذاران مجله بیت کوین اظهار داشت که بیت کوین برای ایجاد برنامه های غیرمتمرکز به یک زبان برنامه نویسی نیاز دارد. ویتالیک که نتوانست در با سایر به توافق برسد ، توسعه یک پلتفرم محاسباتی غیر متمرکز جدید مبتنی بر بلاک چین به نام Ethereum را آغاز کرد که دارای قابلیت اجرای قطعه کد هایی به نام قراردادهای هوشمند است.

قراردادهای هوشمند برنامه ها یا اسکریپت هایی هستند که روی بلاک چین اتریوم مستقر شده و اجرا می شوند ، و می توانن در صورت برآورده شدن شرایط خاصی از آنها برای انجام معامله استفاده کرد. قراردادهای هوشمند به زبان های برنامه نویسی خاصی نوشته شده و به صورت کد بایتی گردآوری می شوند ، که یک ماشین مجازی غیر متمرکز تورینگ کامل ، به نام ماشین مجازی اتریوم (EVM) می تواند  آن ها را بخواند و اجرا کند.

 

توسعه دهندگان همچنین قادر به ایجاد و انتشار برنامه هایی هستند که در داخل بلاک چین اتریوم اجرا می شوند. این برنامه ها معمولاً DApps (برنامه های غیر متمرکز) نامیده می شوند و در حال حاضر صدها DApp در بلاک چین اتریوم از جمله بسترهای رسانه های اجتماعی ، برنامه های قمار و مبادلات مالی در حال اجرا هستند .

ارز رمزنگاری شده شبکه اتریوم Ether نام دارد که همانند بیتکوین قابلیت جا به جایی داشته و برای پرداخت هزینه کارمزد قراردادهای هوشمند از استفاده می شود.

امروزه فناوری بلاک چین توجه زیادی را به خود جلب کرده است و در حال حاضر در برنامه های مختلف مورد استفاده قرار می گیرد و صرفا محدود به ارزهای دیجیتال نیست .

با استفاده از این فناوری تکنولوژِی و علم ذخیره سازی داده ها می تواند به طور کامل شکل جدیدی به خود گرفته و بسیاری از امور آنلاین و وابسته به پایگاه های داده غیر متمرکز شوند.

مقالات مرتبط

نظرات کاربران
تا کنون کسی برای این مطلب نظری نداده است. اولین نفری باشید که نظر می دهد!
{{comment.creator}} {{comment.createDate}}
{{comment.description}}
{{reply.creator}} {{reply.createDate}}
{{reply.description}}
{{blog.content.commentsForm.errorMessage}}
{{blog.content.commentsForm.successMessage}}